02.02.10

Kengúruhindrunarhlaup / Kenguruforhindringsløb

Posted in Dýralíf, Hverdagen at 12:13 pm by Ásdís

Við Kim fórum í sumarbústað um helgina. Við eigum bráðum silfurbrúðkaup og fannst alveg tilvalið að halda upp á það með því að fara í smáfrí, bara við tvö. Við fórum í bústað við William Bay sem tekur u.þ.b. fimm tíma að keyra til. Við komumst ekki af stað fyrr en um hálfsexleytið á föstudaginn. Hérna er komið niðamyrkur klukkan átta á kvöldin svo við keyrðum í myrkri allan seinni hluta leiðarinnar. Það er að segja það var nú ekki almyrkt, það var full tungl og tunglskinið var sterkt. Á tímabili héldum við að það væri bíll fyrir aftan okkur sem alltaf væri að blikka, það var bara máninn sem sem kom fram á milli trjánna. Við keyrðum á vegi þar sem hámarkshraðinn er 90 til 110 km/klst. Þegar við vorum komin rétt suðurfyrir Manjimup, fóru kengúrurnar að koma fram. Þær stóðu uppréttar í vegarkantinum og störðu á okkur á meðan við nálguðumst á fullri ferð, sumar hoppuðu út á veginn.Við höfum aldrei séð eins margar kengúrur og á næsta 100km kafla. Við töldum 35 kengúrur við eða á veginum. Þær voru annað hvort einar eða tvær og tvær saman. Hvað eftir annað hoppuðu þær yfir veginn í veg fyrir bílinn og Kim þurfti að snarbremsa. Þetta var undarleg upplifun, við alveg stíf af að reyna að sjá kengúrurnar í myrkrinu áður en það var of seint, máninn sem óð í trjánum, allt á meðan við spiluðum gömul lög með Billie Holiday á fullu. Mér finnst oft ég muna lítið og illa en þetta er eitthvað sem ég alltaf eftir að muna og er mjög fegin að við keyrðum ekki á neina þeirra.

Kim og mig tog i sommerhus i weekenden. Vi har snart sølvbryllup og syntes det var en rigtig god ide, at fejre det med, at tage af sted bare os to alene. Vi tog til et sommerhus i William Bay hvor det tager omkring fem timer, at køre til. Vi kunne ikke tage af sted før end ved halvsekstiden på fredag. Her er der mørkt klokken åtte om aftenen så vi kørte hele den sidste del af vejen i mørke. Det vil sige, helt mørkt var der nu ikke,fuldmånen skinnede stærkt. Måneskinnet var så kraftigt at på et tidspunkt troede vi der var en bil bag os som konstant blinkede med lysene, vi fandt ud af at det kun var månen som kom frem ind i mellem de høje træer. Vi kørte på en vej hvor hastigshedgrænsen ligger mellem 90 og 110 km/t. Lidt syd for Manjimup begyndte kenguruerne, at komme frem. De stod i oprejst i vejkanten og stirrede på os nærme os i fuld fart, nogle af dem hoppede ud på vejen. Vi har aldrig set så mange kenguruer som vi så de næste 100km, de var enten alene eller to og to sammen. Vi talte 35 kengurer i alt. Mange af dem hoppede ud på vejen så Kim måtte klodsbremse gang på gang. Det var en underlig oplevelse, vi var helt stive af, at prøve, at få øje på kenguruerne i mørket, før det var for sent, måneskinnet som blinkede som neonlys ind imellem træerne, alt imens vi spillede gamle sange med Billie Holiday på fuld drøn. Jeg synes tit jeg har forfærdelig dårlig hukommelse men den oplevelse ved jeg, at jeg altid kommer til, at huske og jeg er meget glad for, at vi ikke kørte på en kenguru.

Við sáum fleir kengúrur í ferðinni, þessar sáum við um hábjartan dag.

Vi så flere kenguruer på turen, disse så vi ved den højlyse dag.

Permalink